قربون صبوری دخترم شم...
قربون صبوری دخترم شم... 
سلام پرنسس کوچولوی مامان،الهی فدات شم که اینقدرخانومی و با وجود همه سختی هایی که مامان این مدت داشته اذیت نکردی و تحمل کردی. دخمل مامان خیلی صبور و خانومه از همین الان معلومه، قربونت شم اول آذر رفتم دکتر و سونو دوم واسه وزنگیریت رو انجام داد و گفت جیگر مامان تو هفته 35 و 4 روز شده 2کیلو و 450 گرم. خدارو شکر عزیزم که سلامتی و وزنت هم نسبتا خوبه. قرار شده که لحظه دیدارمون بیست و یکم آذر ماه باشه که من از همین الان واسه رسیدن اون روز بی تابم و از طرفی نگران و تمام نگرانیم هم به خاطر اطمینان از سلامتی کامل عسلم هست که ان شاء الله به یاری خدا و با بیمه حضرت ابوالفضل و امام حسین سلامت هستی عزیزم. الان که یه کوچولو وزن گرفتی تکونات شکم مامانو به درد مییاره . از طرفی هم هنوز سرت بالا و توی پهلوی راست مامانه و انگار قصد چرخیدن نداری و جات اونجا خیلی خوب و خوشه خدارو شکر هرچی دخمل مامان بخواد همون مهمه، ولی دکترت خندید گفت این کوچولو قصد تکون خوردن از اینجا رو نداره. جوجو کوچولوی مامان این روزا رو هم مواظب خودت باش تا سلامت بغل مامان بیای، فرشته آسمونی من واسه همه مامانای منتظر نی نی هم دعا کن که خدا یه فرشته کوچولو مثل تو بهشون بده و دلشون شادبشه، واسه سلامتی ما هم دعا کن چون تو الان خیلی پاک و نازی و فرشته خدایی. به اندازه تمام دنیا منتظر دیدن و بوئیدن و بوسیدنت هستم نفسم. دوستت دارم بیشتر ازقبل...........
